“duydun mu, yan sınıflardan birinde bir kız varmış, adı da Fizyon’ muş!” diye başlayan muhabbetin “ne-hadi be-gerçekten mi-aaa-ilginç!” diye devam ettiği lise yıllarından bir gündü, benim de çocuğum olsa ismini ne koyardım acaba diye düşünmeye başlamıştım. ne enteresan bir isimdi bu böyle, anlamı da ya atomun parçalanmasıydı, ya da atomların birleşmesi, zaten hep karıştırırdım. kızın babası elektronikçiymiş meğer, ismini fizyon koymuş. hemen araştırmaya başladım, acaba ne olabilirdi benim çocuğumun ismi? sonunda bulmuştum, kutikula olabilirdi mesela, hem çok garip bir isimdi bu. “kutikula gel evladım!”, “kutikula, yapma böyle çocuğum!” gibisinden cümlelerle çocuk büyütmek ne kadar güzel olurdu işte bunu da bilmiyordum ama iyice yatmıştı kafama, kutikula olacaktı çocuğumun adı.Ne demekti kutikula? bitkinin en dış tabakalarından birinin adıydı bu, koruyucu dokuya dahildi. meristem de güzel isimdi bak, o da bitkideki dokulardan birinin adıydı. ikinci çocuğumun adı meristem olacaktı. nitekim o Fizyon adlı kız sonraları benim sınıfıma düşmüştü ve işin aslını anlamıştık ki kardeşlerinden birinin adı eküle diğerinin adı da nebula idi. aman Allah’ım, ne garip bir aile! bu kızın sayesinde eküle ve nebula diye iki fizik terimini kelime dağarcığımıza katmıştık ki ne büyük bir şanstı(!) bizim için.
sonra ne oldu, ben vazgeçtim artık bu isimlerden. ne güzel isimlerimiz vardı bizim, ne işimiz vardı kutikulayla, meristemle falan. hem el alem(!) ne derdi sonra!







