bugünlerde hep aynı moddayım.
sabahları erkenden kalkıyorum, akşam beşe doğru tekrar evde oluyorum. günüm sıkıcı geçmiyor,eğleniyorum.hele de eve dönüşlerimden büyük bir keyif duyuyorum.en yakın arkadaşlarımdan biriyle kimi zaman sakin kimi zaman koştura koştura otobüse biniyoruz.kimi zaman yağmur yağıyor dışarıda,kimi zaman güneş oluyor.bazen sakin güzel sohbet ediyoruz,bazen de şamata içinde boğuluyoruz.hayatta bana bu kadar çok benzeyen birini bulacağımı hiç zannetmezdim ama buldum işte. burçlarımız, huylarımız, düşüncelerimiz, zevklerimiz o kadar çok benzerlikler içeriyor ki.
akşamları evde durmak adına büyük bir çaba gösteriyorum desem yalan olur.bol bol vakit geçiriyorum dışarıda,yeterki fırsat çıksın.öyleki,kaç gündür alışverice gideceğim ama sürekli erteliyorum.
havalar da soğuk, günler akıp gidiyor durmaksızın.
baharlar, sıcaklar geliyor aklıma; özlüyorum. kışı yaşayamıyorum buralarda, tadına pek varamıyorum; onu da özlüyorum. sabah çıktığımda ıslak bir gün varsa karşımda, aklıma Antakya geliyor. dinmek bilmeyen yağmurları,ıslak günleri, geceleri düşünüyorum. hissiyatlı rüyalar görüyorum;bazen kalbimde tatlı bir hoşluk, bazen sıkıntı, bazen de özlemle uyanıyorum.
günler geçip gidiyor,ben iyiyim.


