Cuma, Haziran 29, 2007

bilmece












sizce bu iki kedi aynı kedi mi yoksa farklı mı? ben emin değilim ama çok güzel esnediğini söyleyebilirim.

Çarşamba, Haziran 27, 2007

kediler ve sıcak havalar

kediciklerimin resmini koyayım dedim,photo editor ortalarda yok;neyse düzenlemeden halledeyim dedim bu sefer de blogger sapıttı.

zaten hava da sıcak ve herkes bu muhabbeti yapmaktan bıkmışken ben hiç bahsetmesem dedim ama aklıma hep takılan ve beni rahatsız eden bir şey yok değil. sıcaklar iyi hoş da korkutuyor beni,içim huzursuz bugünlerde,ne olacak gelecekte deyip deyip duruyorum;resmen karadenize gitme planları bile yapmaya başladım ne kadar ciddi olmasa da. zaten akşama kadar boğuşuyorum sıcakla,meteorolojinin sayfasını kurcalıyorum sürekli ne zaman gelecek bu serinlik diye. abartı sıcaklar gitti de bunaltıcı olanları bu sene erken uğradı gibi bizim diyarlara. malum burada haziran ayı eylül ayından daha serin geçer normalde.nitekim bir hafta önce akşam dışarıda kollarımız üşüyordu,kıymetini bilemedik.

akşamları iple çekiyorum zaten,kendimi sokaklara atmak için. ama içim hep huzursuz,gelecek dünya kaygısı yüzünden. bir hayalim var çok istediğim bir hayal,bir şekilde gerçekleştirmeyi arzuladığım hep. o da ülkemizin dört bir yanını ağaçlandırmak.bir de politikacılara bir şekilde sesimi duyurup şu güzel ülkemde nüfus planlaması yapılmasını sağlamak. hatta şimdiden televizyonlar aracılığıyla bir şekilde bu arzumu duyurmak istiyorum,umarım yapacağım,olmasa bile sesimi duyurmuş içimi şimdilik rahatlatmış olurum.

kedilerimle başladım onlarla bitireyim.hallerini görmeniz lazım,kendilerini oradan oraya atıyorlar bir damla serinlik için.genellikle de betonlara seriliyorlar boylu boyuna.yakalayabilirsem çekmeliyim bir foto.

Pazartesi, Haziran 25, 2007

ağıt

özgür arkadaşımızın çağrısı üzerine bu önemli videoyu izlemenizi istiyoruz.umarım birlik ve beraberliğimiz hiçbir zaman bozulmaz.

Perşembe, Haziran 21, 2007

tatil,yaz akşamları,dostlar,kitaplar


iple çektiğim tatil günlerine nihayet kavuşabildim. pazar gününden beri sokakları arşın arşın turladım arkadaşlarımla.kafamı mümkün olduğunca dağıttım,muhabbetten başka hiç bir şey düşünmemeye ve gülüp eğlenmeye devam ettim.hatta o kadar rahatlamıştım ki,sokaktaki hiç tanımadığım küçük çocukların yanaklarını bile sıktım,içimden geliyordu.arkadaşlarımla buluşmaya,yeni gelenlerle hasret gidermeye devam ettim. güzel bir mekanda otumuş beş altı kişi muhabbet ederken bir ara lavaboya gittim,geri döndüğümde masada en az on kişi vardı,birden hayretlerim şaştı,çok hoşuma gitti.en çok özlediğim şey ise yaz akşamlarıymış,gecenin on birinde özgürce ve rahat bir şekilde sokakları turlamak, en çok gelmesini istediğim şeylerden biriydi. hava başlarda serindi ama dünden beri bir sıcaktır başladı Antakya'da. dün öğlen arkadaşımla buluşmak için çarşıya indiğimde ne kadar bunaltıcı olduğunu fark ettim havanın.
kitaplarıma da kavuştum tabii ki.dün ilk defa sabah kitabımı elime aldım ve bahçemde her zaman okuduğum köşeme kuruldum.böylesine rahat kitap okumak gibisi yok herhalde.yalnız bir eksik var,önemli bir eksik,o da kedim.ben her sabah kahvaltı masasından kalkıp çayımla birlikte okumaya,bahçedeki divanıma kurulmaya giderken beni hiç bir zaman yalnız bırakmayan ve divanın yanındaki ağaca çıkıp hemen yanıbaşıma kurulan ve ben kalkana kadar oradan kalkmayıp bana eşlik eden kedim yoktu malesef. ama bahçemizde üç yeni kedicik daha var,onlardan birini alıştırmayı düşünmüyor değilim.
uzun bir tatil beni bekliyor,bir çok planlarım var bu yaz için.ancak önce kendimi toparlamalıyım,kendime iyice gelmeliyim.kendimi boşlukta,düzeni bozulmuş gibi hissediyorum. yazdan sonra nerede olacağım belli değil şu anda.Ankara'ya veda edebilirim,içimden bir ses veda edeceğimi söylüyor,bilmiyorum.ancak belli de olmaz,hiç bir şey kesin değil,hangi şartlar uygunsa oraya gitme durumum var.
şimdi bunları düşünmenin sırası değil sanırım,biz uzun tatili düşünelim,değil mi?

Perşembe, Mayıs 24, 2007

yağmur yağsa

Öylesine yorgunum ki şu anda, halbuki daha öğlen saatlerindeyiz. sabah sekiz buçuk gibi kalktım ve dokuzdan on ikiye kadar sadece oturdum, başka hiçbir şey yapmadım. mideme indirdiğim iki lokma ekmekle üç saat… keyfimden değil elbet, zorunluluktan oturdum, bekledim, bekledim, bekledim. Sonra da kendimi eve zor attım. hiç evden çıkmak istemiyorum bu aralar, neyse ki dersler de bitti, sınavlar kaldı. yapmak istediğim tek şey, evimde kalmak, sabahları tazelikle uyanmak, güzelce kahvaltımı yapmak, biraz keyif yaptıktan sonra derslerime bakmak. ara sıra arkadaşlarımla muhabbet etmek, müzik dinleyip toparlanmak da tabii. Böyle devam etsin mümkünse bir süre, tatile girene kadar. memnunum hayatımdan şu aralar böyle gittiği sürece, zoraki memnuniyet de denilebilir tabii.
Şimdi ne istiyorsun diye sorsalar bana, bir yağmur yağsa derim onlara, ılık bir yağmur. yüzümü yıkasa, saçlarım ıslansa bir güzel, kokusunu duysam toprağın, bassam çamurlara, ıslak çimenlere, kendime gelsem.ardından güneş açsa,kuşlar ıslak tüylerini silkeleseler,ben onları izlesem.
Toparlanmam lazım hemen, bu ruh hali hiç bana göre değil. Gidip meyve yiyeyim biraz, yüzümü falan yıkayayım.

Perşembe, Mayıs 17, 2007

kıştan kalma

havalar ısınalı sıcak içecekler içesi gelmiyor insanın. kahve benim büyük aşklarımdan birisi olarak vazgeçilmezlerim arasında ama onun tadı da soğuklarda daha bir iyi oluyor. hele de ders çalışırken sıkıldıysanız en iyi arkadaş sıcak içeceklerdir, soğuk bir kola iki yudumda bitiveriyor bir şey anlamıyorsunuz. ama olsa şöyle leziz bir çikolata, içsen yavaş yavaş… ama yok işte, olmuyor maalesef. ben de çok yapıyormuşum gibi söylüyorum bir de, ben ders çalışırken çikolata içmem ki. o benim kitap arkadaşım, kitaplarımı okurkenki başlangıç zevkim. ama yok, bu sıcakta o da gitmiyor, acilen bir çözüm bulmam lazım bu soruna.
bak şimdi kış geldi aklıma. o soğukta derse girmeden fakülte binasının girişinde içtiğim leziz çayların tadını ben hiçbir zaman almadım herhalde. hem çay lezzetli, hem de soğuk hava içiriyor. keyfini çıkarmak için yavaş içerseniz çok değerli hocalarınız amfide de içmenize izin veriyorlar, böyle karşılıklı çay içip ders dinlemek gibisi yok.
neyse canım, niye kışı anlatıyorum ki ben şimdi, yaz geldi şurada, benim mevsimim geldi. aylak aylak gezeceğim günleri iple çekiyorum şimdiden. böyle kaprilerle sıfır kol t-shirtlerle dolaşmanın hayallerini kurmak varken kış da nereden çıktıysa. nasıl olsa yine gelir kış, biz önümüze bakalım şimdi.

Çarşamba, Mayıs 16, 2007

iki yaşında

bugün ikinci yılım blog dünyasında.her ne kadar bu sene bir çok aksilik beni yazmak konusunda alıkoysa da ikinci yıla ulaşmak güzel bir duygu. seviyorum yazmayı,hem de çok ama çoğu zaman da beğenmem yazdığım şeyleri.yazamak emek ister çünkü,bense emek harcayacak vakti bulamamaktan şikayetçiyim.
umarım her şey daha güzel olur.

Salı, Mayıs 15, 2007

sıcak

kemiklerine kadar sıcağı hissetmek...en son bunu geçen yazın agustosunda arabada giderken pencerenin camına koyduğum koluma vuran güneşin sıcaklığıyla hissettiğimi hatırlıyorum.gerçekten sıcaktır ama kaçmak istemezsiniz ondan,kemiklerinize kadar işler ama rahatsız olmazsınız.şimdi düşünüyorum da şu günlerin sıcağında, o tadı alamasam da pek bir memnunum havalardan.uzun bir aradan sonra kışlık giysilerin ağırlığından kurtulmak ve hafiflemek,rüzgarın kollarımı okşayışını hissetmek,güneşin sıcağında rahatça dolaşmak gerçekten güzeldi.
elimde defterlerim dersten çıkarken çoğu zaman yaptığım gibi yolumu uzatıp o çam ağaçlarıyla dolu tepelik yolu tırmanırken, yüzümü okşayan serin ama üşütmeyen bir rüzgar beni alıp geçmiş günlere götürmüştü geçenlerde.aklıma o sıcak yaz günlerinde bir yerlere kaçıp gezdiğimiz anlardan bir an geldi,şelaleli bir vadiye inmiş,ağaçların arasında kaybolmuştuk,sonra da tepeyi tırmanıp o güzel vadiye ve ötelerdeki köylere bakmıştık uzun uzun.serin bir rüzgar esiyordu püfür püfür,güneş batmaya yakındı. o rüzgarı,o anı tekrardan hissetmek güzeldi.ben hatıladıkça rüzgar daha bir hoş esiyordu şimdi benim için.o güzel anlardan biriymiş gibi düşünmeye ve hissetmeye başladım.rahattım,mutluydum;dilime bir şarkı tutturdum,beni her dinlediğimde çoşturan bir şarkı.tıpkı "dağ başını duman almış" gibi ,marş gibi bir şarkı.öylece yürüdüm,çam ağaçlarını seyrettim,rüzgarı hissettim,kanat taksalar uçacak gibiydim.evime geldim,dilimdeki şarkıyı açıp onlarla birlikte doya doya söyledim,mutlu oldum.o güzel günleri hep yaşayacağıma her zaman inandım.
yaza az kaldı,tatile,özgürlüğe.

Salı, Nisan 10, 2007

defne

ne yaprağı ne de çiçeği kokusunu yaymaz defne ağacının. yıl boyunca dökülmez yaprakları, baharda hiç haber vermeden açar sessizce çiçekleri,dökülür sonra birer birer,yerine siyah meyveleri geçer.acıdır,yenilmez ama başka bir çok ikramı vardır onun. yemeklerimizi tatlandırır yaprakları,meyvesinin yağı sabunda kullanılır,mis gibi kokar.
bu da bahçemizdeki defne ağaçlarından bir tanesi işte.

Salı, Nisan 03, 2007

bugün bunu öğrendim

bugün bir şeyin daha farkına vardım,aslında hep yaşadığım ama farkında olmadığım güzel bir duygunun farkına.
ders çıkışı arkadaşımla evlerimize giderken çarşıya uğramaya karar verdik kitap bakmak için. kitapçıda epey bir oyalandık, didik didik ettik ortalığı.neyse biz kovulmadan siparişimizi verip ayrıldık oradan. sonra gözümüz mağazalara takıldı, dayanamadık, mevsimlik bir şeyler bakmak için daldık bir tanesine. bu arada da açlıktan sızlamayı da ihmal etmedik, malum öğlen öncesi hocamızın ısmarladığı tostlardan başka bir şey yememiştik ama alışveriş aşkı sarmıştı bizi. sonunda işimiz bitti ve ben eve döndüğümde aç ve sefil bir haldeydim. mutfağa kendimi attım, ne buldumda toplayıp getirdim, bir güzel yedim, üstelik tam da doyamadım. üstüne de güzel bir çay içtim.
farkına vardığım şey ise buydu, yorgunluğun aslında ne kadar tatlı bir şeye dönüştüğüydü. insan yorgunken daha bir zevkle iştahla yiyiyor yemekleri, çayını ya da yorgunluk kahvesini daha bir zevkle içiyor. uzatıp ayaklarını dinlenirken bir başka oluyor o anın hazzı.
dur bakalım, hayat bana aslında hep yaşadığım ama farkında olmadığım daha neler öğretecek. sabırsızlıkla bekliyorum. amacımız "anı yaşamak".

Perşembe, Mart 29, 2007

asma ağacı

baharın geldiği ağaçların çiçek açması ya da kırların renklenmesdiyle değil de, asma ağacının sürgün vermesiyle anlaşılır bence. eğer asma filizlenmişse bahar gerçekten gelmiş demektir,çünkü en geç yeşeren ağaçlardandır.
bu fotoğrafı ben çektim, Antakya' daki evimizin bahçesinden. kendileri mart'ın başında açmışlar,normalde martın son çeyreğinde açardı ama bu sene bekleyememiş o kadar. üstelik ağaçlar mart gelmeden, şubat sonunda çiçeklenmiş de benim haberim olmamış.
daha ne fotoğraflarım var,gerçi Handan kadar iyi çekemesem de bol bol fotoğraf yükleyeceğim.

Çarşamba, Mart 21, 2007

bahar

baharın geldiğini hissettiğimden beri düşünceler sardı beynimi, geçmiş baharlarım canlandı gözümde, hatırladım ve yaşadım o anları zihnimde ve bir şeyin farkına vardım daha yeni: aslında benim en güzel günlerim hep bahar mevsiminde geçti. daha öncesini bilmem ama son üç dört baharda ne kadar güzel günlerim olmuş, aslında ben en çok baharı sevmişim. ben de canlanmışım baharla, hayatı daha bir güzel daha bir farklı hissetmiş, daha tadında hatıralar bırakmışım geride.
bu sefer de böyle olacak benim için, en azından bazı şeylerin farkına varmış ve daha bir anlam yüklemişim bahara. belki hayatım çok monoton geçecek ama bazı şeylerin farkında olabilmek de yetiyor bana. yine güzel mi güzel, çok ama çok farklı hatıralar bırakacağım geride, ötekilere benzemeyen, onlardan daha tatlı hatıralar. bu baharı hiç mi hiç unutamayacağım galiba.belki daha güzeli de olacak ileride, kim bilir; ama şimdi aklımdaki tek şey bu baharın ne kadar güzel olduğu.
artık iple çekeceğim tüm baharları, canlandıracağım yine gözümde en güzel hatıraları ve çabalayacağım daha güzeli için. bu bahar daha güzel olsun ötekilerden diyeceğim ve öyle umacak, dua edecek ve öyle inanacağım.
hoşgeldin bahar, iyi ki varsın. sen tabiatın en güzel armağanısın.

Pazartesi, Mart 19, 2007

test yayını:)

şöyle güzel bir başlangıç olsun istedim. gözlerimin tam olarak iyileştiği söylenemez, ben tedbiri elden bırakmıyorum. o yüzden şöyle bir sessiz sedasız uğrayayım dedim. bahar da geldi zaten, iyiyim ben bu aralar.

Perşembe, Mart 01, 2007

özür

yaklaşık on gündür süregelen bir göz ağrısı çekmekteyim,dolayısıyla bilgisayar ekranına,tv ekranına fazla bakamamaktayım.gözlerim iyileşene kadar yazılarıma ara vermek durumundayım.
takip eden arkadaşlarıma ilgilerinden dolayı teşekkür ederim.en kısa zamanda geri dönmek ümidiyle.

Pazar, Şubat 11, 2007

geri dönüş

güzel bir hafta geride kaldı. arkadaşlarımla yeniden buluştum,onlarla birlikte olarak yeniden mutlu olduğumu hissettim. onlar ve ailem benim en büyük mutluluk kaynağım çünkü.
bir çok arkadaşımla buluştum şu hafta içerisinde.bol bol şehir turu attık,bol bol mekanlara takıldık. yine leziz kahveler içtim,güzel sohbetler eşliğinde. galiba benim hayattaki en büyük zevkim işte bu. bazı arkadaşlarımla eski zamanlarımızı yad ettik,andık ve daha güzel günlerimizin de olacağına yürekten inandık.
aklıma çok güzel bir anı geldi. konsere gitmiştik dört kafadar, sınırsızca eğlendik o akşam,sesimiz kısılana kadar eşlik ettik şarkılara. gece bittiğindeyse geri dönüş için kafaları kaşımaya başladık. her yer insan ve araba kaynıyordu malum,minibüsler doluydu hep. işte orada yılın gafı diyebileceğim bir an geldi. "bir dolmuş bulsak da gitsek." dedim arkadaşlara. o esnada benim saf arkadaşım "niye,illa ki dolmuş mu olması gerekiyor,boş bitane bulunca binemez miyiz?" gibisinden bir soru sordu. ben önce afalladım,şaka yapıyor herhalde dedim ama suratına baktığımda hiç de şaka yapıyor gibi bir hali yoktu. "sen ciddi misin yoksa şaka mı yapıyorsun?" diye sordum, "yoo,neyin şakasını yapayım ki?" dedi bana. ben hayret içerisinde "şimdi sen minibüsün bir adının da dolmuş olduğunu bilmiyor musun yani?" dedim ve bana bilmediğini söyledi ve ben koptum orada gülmekten. hiç bir zaman unutamadım bu güzel anıyı. sonra biz dört kafadar zaten tıkanmış olan yolda duran arabalardan birine sorduk bizi bırakması için ve şehre döndük. arabanın arkasına sıkışarak doluştuk, araba sahipleri de çok samimilerdi,bir de onlarla muhabbet ettik. güzeldi,çok güzeldi.

şimdi ders zamanı.bu hafta ikinci yarı başlıyor. bu dönem her şey çok daha güzel olacak,inanıyorum.