Cuma, Ocak 18, 2008

yağmurlu deniz

bırakın beni
dışarıda yağan yağmurlar alsın
yanısıra yağan yağmurların
kaldırımların dibinden dibinden
mutludur denize doğru giden

o her gün oyuklarından yere iner
yaprak yaprak merdiven bir ağacın
biraz dudak boyar biraz taranır
önünde içi yağmur dolu bir aynanın
çıkar adımlarını yağmurlara bırakır

açıklarda denizin üstünde yüzen
yağmurlarlayım ben
aşk yorgunu dinlenen



bana şiiri sevdiren;öyküleriyle,romanlarıyla,oyunlarıyla taşra hayatını,toprağı,yağmuru,Ege'yi en güzel şekilde anlatan;üslubuyla beni etkileyen,eserlerindeki her cümlesini bana büyük bir şevkle okutturan Necati Cumalı'ya ölümünün sekizinci yılında sonsuz saygılarımla.

4 Comments:

Anonymous umar said...

Şuan içimden yazmak geliyor bir kaç satır ama dilim elime söz geçiremiyor.
***
kısa bir şeyler olabilir belkide...

bu akşam barda güzel bir kız gördüm ordan esinlendim.

ah birty winvel!!! ahh... zerafetin öyle büyülüyor ki beni, elimi uzatıp sevesim geliyor seni...

Cmt Oca 19, 02:05:00 AM  
Blogger Aymen said...

umar, o ne zarif cümle öyle, son cümle.
ıvrız, sen edebiyatmı okuyosun kuzum?

Cmt Oca 19, 06:24:00 PM  
Blogger ivriz said...

hakikaten öyle,ne zarif bir cümle öyle.tabii Aymen bilmiyor Umar ın eski zamanlarında neler neler yazdığını:)
aymen,ben edebiyat okumuyorum,sadece edebiyatla çok ilgiliyim,çok seviyorum.edebiyat harika bir şey,okumak harika.

Paz Oca 20, 10:27:00 AM  
Blogger Aymen said...

iyide ne yapıyorsun sen Antep'te arkadaşım söylesende bilgilensek :)) ne dersin:))

Sal Oca 22, 09:35:00 PM  

Yorum Gönder

<< Home