sabahtan beri ortalığı kavuran guneş ogleden sonra bulutların arkasına gizlendi. Nefes almak, gok gürültüsünün sesini işitmek ve uzaktan gelen topragın kokusunu duymak; çölde bir vaha bulmak kadar heyecan verici...
çifte minareli medrese
ulu cami
Malatya'daki işim erken bitince cumartesi akşamına biletimi aldım ve alana kadar da gideceğime inanmadım. pür heves otobüs saatini bekleyedurayım, ayağımın tozuyla halk oyunları şenliğine gittim. ne iyi etmişim, açık havada güzel yurdumun güzel diyarlarından üç tane oyunu izledim:Hatay,Yozgat ve Diyarbakır'ı. en güzeli de Diyarbakır' dı, doyamadım onların oyununa. bizimkilerin oyununu merakla izledim. ben lisedeyken halk oyunlarında oynadığım oyunlardan da oynadılar; mutlu oldum, ağzım kulaklarımda sağa sola söylüyorum "bunu ben de oynamıştım, bu çok zordu bla bla bla..."
Antep gün batımı
bugüne kadar izlediğim en güzel gün batımı bizim köyde olanıdır. sarı sarı tarlaların ötesinde uzanan Amanoslar' a batan o güzel güneşi köyün sessizliğinde oturup izlemek ne büyük keyiftir anlatılmaz. uzun zaman oldu izlemeyeli, ne zaman gidebilirim bilmiyorum.
dün itibariyle Malatya'dayım. ayağımın tozuyla sabah sabah üniversiteye gittim, unutmadan bir de fotoğrafını çektim. İnönü üniversitesi çok güzelmiş gerçekten çok beğendim. neredeyse bir özel üniversite gibi kaliteli, kampüsü bir harika, binalar gıcır. eğitimi nasıl işte onu bilmiyorum, okuyanlardan sorun:)
buradaki işim çabucak bitse Erzurum' a gitme planlarım var,yaylaya davetliyim ama tarih de çok sıkışık. haftaya perşembe Antep' te olmam lazım. Malatya' da işim ne zaman biter bilmiyorum, başkalarının insafına kaldık. ahh o yaylaya bir gitsem, 2500 metre rakım, mis gibi hava, çiçekler, kuzular... Heidi misali gezeceğim, iki güncük bile olsun ama ne olur...
Keldağı ve Akdeniz
dalgalar ve kumsal

bir bahar daha bitmek üzere. bu baharda eski ben olamadım, ne yağmurları izleyebildim gönlümce, ne o baharın güzel güneşini hissedebildim doyasıya içimde. ama yine de güzellikler gözümün önünden hiç gitmedi, ben her bahar olduğu gibi elimdekilerle yetinip baharı yaşamaya çalıştım. ne kadar çok işim olsa da yarıda kesip gökyüzündeki şimşekleri seyrettim hayranlıkla ve toprağın kokusunu çektim içime. bir de bu fotoğrafları topladım elimden geldiğince.
yaz ha geldi ha gelecek derken ben de son yağan bahar yağmurlarını ve bulutları çekip duruyorum. malum özleyeceğim bulutları, uzun bir yaz var önümde ve sıcak bir Antep. ancak bu yaz çabuk ve keyifli geçecek gibi gözüküyor, özellikle de Ağustos ayında bir sürü iş var beni bekleyen ve keyifle yapacağım. o yüzden içim rahat bu yaza girerken. çoğunlukla miskin miskin evde yatardık yazları, sıcaklar bizi mayıştırdıkça tembelleşir, akşam serinliğiyle canlanırdık. şimdi gün nasıl geçecek anlamayacağım herhalde. bu hızlı yaza girmeden önce bütün hücrelerim tatil diye bağırıyor. denizi ne kadar da özledim, güneşlenmeyi de. neyseki Temmuz' a kadar iki hafta boşluğum var,iyice bir dinlenip işimin başına döneceğim. bu yaz gidecek çok yer vardı gezmek için ama gidemiyorum. iki haftalık boşluğumu memleketimde geçirmek istiyorum. arada yine kaçamak yapacağım sağa sola.
bundan bir kaç ay önce hayal başlığıyla yazdığm hayalim şimdi gerçek oldu. işte arzu ettiğim telefonuma kavuştum. böyle bir telefona ne kadar çok ihtiyacım olduğunu şimdi çok daha iyi anladım. artık internet, fotoğraf makinesi, oyun, müzik ve ajandam elimin altında. insanın hayatı yoğunlaştıkça teknoloji imdada koşuyor. ama bir çelişki de var bence;teknoloji geliştikçe hayat yükü de artıyor,o yükü hafifletmek için alışan da yine teknoloji oluyor. ne tuhaf.