geçen cuma AÜ Ziraat Fakültesi'nde 2. Cansuyu Bayramı vardı. şenlik sırasında kampusta olaylar çıkmış, dışarıdan bir grup okulu basmış falan. ben o sırada arkadaşımı aradım, olaylardan ve nerede olduğundan da haberim yok. " şu anda nerdeyim biliyor musun?" diye sordu, gürültüden anlaşamadık ve telefon kapandı. ben herhalde tenha bir yere gidip beni arayacak diye düşünürken bir saat geçti, beni aradı ve durumu anlattı. " okulu bastılar, telefonu kapadığım gibi kaçtım, kusura bakma." derken ben gülmeye başladım. "keşke ben de orada olsaydım, birlikte kaçardık!" diye keyifleniyordum. şimdi okul kantininde olduklarını, polisin dışarı çıkarmadığını söyledi, ben de " yoksa tuvalete mi saklandın, ben olsam en üst kata çıkar, millete nanik yapardım" diye eğleniyordum. o da bana " macera yaşamak istiyorsan buraya gel!" diyerek gülmeye başladı ve sihirli kelimeyi söylemiş oldu.vaziyet çok kötü elbette, bir bayram günü, millet konsere gelmiş ve olay çıkıyor, benim aklımsa macerada. birine bir şey olsa ya da benim başıma bir şey gelse böyle konuşamayacağım tabii ama huyum kurusun, kötü şeylerden bile kendime eğlence çıkarabiliyorum. doğru mu yanlış mı bilmiyorum ama içimden böyle geliyor, böyle yapıyorum.hem yalnız ben değilim bunu yapan. ben eğleniyorum ama başkaları bu işe ne der, işte onu da bilmiyorum.


